Categorie: (B)right 2 Write (Pagina 11 van 12)

Ik ken een man die met vreemde handelswaar langs de huizen gaat.

Hij zag er opmerkelijk netjes uit in zijn pak, maar wat het meeste opviel was zijn hogehoed; zo eentje als de magiërs hebben. Met kwieke tred wandelde hij van huis tot huis. Zodra de deur openging, bracht hij zijn magische formule: “Ik heb vandaag een heel speciale aanbieding!” Zijn klanten zagen vaak sterren fonkelen in zijn ogen. Hij toverde als w-ondernemer producten op maat uit zijn hoed. Het oude eenzame vrouwtje verkocht hij een hondje, een overspannen mama met krijsende baby een CD met rustgevende muziek. Aan een jubilerend koppel sleet hij feesthoedjes en hij regelde een fanfare. Hij bracht eigenlijk glimlachjes en ging daar jaren mee door als een soort goochelaar.

Op een gegeven moment leek zijn aanpak niet meer te werken. Deuren bleven dicht terwijl hij mensen binnen naar een computerscherm zag staren, schijnbaar hun eigen spreuken formulerend. Toen wist hij dat het tijd was te veranderen van strategie. Een webshop beginnen bleek de oplossing: www.bighatiswatchingoveryou.world.  Nu komt hij weer wel overal binnen als onlinetherapeut met persoonlijk advies. Hij heeft uitstekende connecties met google en ziet nu zelf sterren als waardering.

Van goochelen naar google: als je je aanpast aan vreemde tijden vind je altijd wel een “smiley.”

Leona Geudens

Het kind wacht bij het huis van zijn oma.

De kleine jongen was al zo lang aan het wachten – dat zijn een heleboel 88 – “achten.” Waar zat Moeke toch met haar ged88? Ze wist toch dat ze hem kon verw88? Was hij haar niet meer ge9? Waar zou dat aan hebben gelegen? Hij had vanz11sprekend 10/10 gehaald op zijn taak van rekenen. Hij was toch die kleine prins, waarvan er geen 13 in een dozijn (12) waren? Nu leek hij helemaal alleen op de wereld.

De tijd bleef verder tikken. Tik-tik-tik. Ja daar werd je “getikt” van. Zou mama hem straks op de vingers tikken als hij niet bij oma was geweest? Misschien moest hij gewoon aftellen en dan zou ze verschijnen; 10 -9 -8; zucht weer gew8 – ja nu al High Five – 4 – 3 – 2 – 1, een half, een kwart, bijna niks, nul. Joehoe oma, kom maar tevoorschijn! Nog steeds was er niets te zien. Misschien speelde ze wel verstoppertje? Ja, dat moest het zijn. Hij ging haar zoeken. Hij glipte binnen langs de achtertuin en keek door het raam van de gesloten keukendeur. Opeens zag hij haar liggen op de grond. Jippie! Gevonden! Maar ze reageerde niet op zijn geroep, hoe vaak hij ook schreeuwde.

De jongen wachtte bij het huis van zijn oma, die niet meer meetelde. Ontelbaar lang.

Leona Geudens

Een spannend kortverhaal voor als de poes spint op je schoot? Oppassen dat je hier geen kater aan over houdt. Zet je beste beentje voor!

Vandaag laat ik beelden spreken!

Ik wil geen dichter zijn.

Ik wil dichter zijn,

bij woorden

met zinderende onzinnige zinspelingen

en dan krijg ik nog meer zin…

Het is niet echt een geheim:

het enige wat ik ken is sinterklaasrijm.

Ik ben nog nooit op verkenningsreis geweest

naar het dichtstbijzijnde land met dichte bossen vol gedichten,

of naar de verste vertellingen met verzen.

Een ontdekkingstocht naar een oerwoud vol onontgonnen gevoelens

of een speelland vol speelse ingenieus bedachte woordspelletjes

is voor mij onbekend en onbemind;

dus voor deze les wou ik dit even vertellen

en dit via een schijnbaar dichterlijke oplossing voorstellen…?!

Gedichtjes zijn voor mij niet vanz11sprekend aangezien ik er nooit vertrouwd mee ben geraakt. Op een korte cursus leerde ik ter 11der ure dit elfje schrijven. Ik vond het als initiatie z11s te gek, (en 11 is dan ook het gekkengetal). Ik bed11 mijz11 nog steeds niet onder poëzie, maar dez11de apathie als vroeger is er ook niet meer.

 Dolfijnblauw

Brede schouders

In het water

Ik voel mij vrij

Dol-fijn!